Chasing England

  ก่อนไปก็วาดฝันไว้สวยหรูว่าจะได้ล่องเรือ Felucca เรือใบเล็กๆเหมือนที่เคยอ่านหนังสือมาก่อน (กะผจญภัยสุดๆ) ไปๆมาๆดันกลายเป็นเรือใหญ่จะขึ้นฝั่งก็ต้องมี ID คล้องคอไว้ (คงกลัวเราเอ๋อลงเรือผิดลำ) เรือที่ว่านี่แล่นตามแม่น้ำไนล์ (ไนล์เดียวกันกับที่ไหลขึ้นประเทศยูกันดาในอัฟริกา)

*โปรดสังเกตุที่เขียนว่าไหลขึ้น ก็เพราะต่อให้ยูกันดาอยู่ทิศใต้ของอียิปต์แต่ว่าพื้นที่มันต่ำกว่า ไนล์ก็เลยเป็นแม่น้ำที่ไหลลงแทนที่จะเป็นไหลขึ้น

  ปรกติแล้วเราเป็นคนที่ถึกมาก ลงเรือโน่นนี่เล็กใหญ่แค่ไหนยังไง
ก็ไม่เคยจะเมาอะไรกับเขาซักที (นอกเรื่องหน่อย ขนาดไฟดูดยังไม่เคย
มีประสพการณ์ว่ามันเป็นยังไง) อย่างแรกที่รี่ไปสำรวจก่อนก็คือบาร์บนเรือ
เขาตกแต่งได้งดงามดี น่าเกลือกกลิ้งเป็นอย่างที่สุด เหมาะเป็นที่ hang outของเราเป็นอย่างยิ่ง อีกอย่างโดยส่วนตัวแล้ว เราเป็นคนที่ชอบอะไรมืดๆเราเป็นคนที่โรแมนติคอะไรที่มีแสงสลัวๆเราจะโปรดมาก ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน

  ส่วนงานตกแต่งบนเรือทั้งหมด เป็นลูกผสมระหว่างงานดีไซน์สมัยใหม่รวมกันกับงานที่เขาสะท้อนความเป็น ethnic เราเห็นอะไรก็อยากได้
ไปหมด ตั้งแต่โคมไฟยันเตียงนอน ดีว่าทางบ้านดุและขี้เหนียว และประหยัดก็เลยไม่สามารถหอบซื้อกลับมา ตามหัวใจเรียกร้องได้

  บนดาดฟ้าเรือมีสระว่ายน้ำเล็กๆด้วย แต่เจ้าประคุณเอ้ย..มันร้อนแบบถ้าเดือดได้ก็เดือดไปแล้ว (อย่าลืมว่าอียิปต์เป็นประเทศทะเลทราย)
แต่ส่วนนี้ของเรือมัน เป็นส่วนที่ฝรั่งมาใช้บริการผี่งแดดให้ผิวที่ขาวซีดๆ
แบบสุขภาพไม่ดี (จนมีสุขภาพดีเป็นสีน้ำตาลแบบเรา) และกลับไปเสียสุขภาพได้อีก เมื่อผ่านจุดไหม้จนแดงเถือก ดูน่าสม..เอ๊ยๆๆ น่าสงสารมาก

  ห้องเราเสด็จลงมาอยู่ซะชั้นล่างสุดของเรือ ตอนแรกเราก็ดี๊ด๊ามากๆ
เพราะรู้สึกว่าสวยดี แต่อาการนี้หายไปเมื่อมาเรียนรู้ทีหลังว่า

A) ห้องที่ถูกที่สุดมักจะอยู่ข้างล่างเสมอ

B) เวลาเรือจอดเข้าท่าตอนกลางคืน เรือมันมักจะหันด้านห้องของเรา
เข้าเทียบเรืออีกลำเสมอ ทำให้มองเห็นแต่ห้องชาวบ้านเสมอ

ส่วนพนักงานในเรือก็จิตเล็กๆ ก็น่ารักมาก ทุกครั้งที่มาทำห้องให้เรา
เขาจะแอบปั้นผ้าเช็ดตัวเป็นรูปตัวพิลึกกึกกือต่างๆเสมอ แถมยังใช้อุปกรณ์
กันร้อนของเรามาเป็นส่วนประกอบอีกด้วย เช่นแว่นตา หมวก พัด
ยันหมอนหนุนหลังสีชมพูของเราที่ปรกติแล้วไปไหนก็ไปด้วยกันเสมอ
(หาไม่แล้วเราจะนอนไม่หลับ)

ทุกๆวันเรือจะไปจอดตามเมืองต่างๆ ให้เราได้ลงไปเที่ยว
อย่างที่รู้ว่าประวัติศาสตร์ของอียิปต์นี่ยาวไกลไปเป็นพันๆปี
และด้วยความที่สมองเราก็ขนาดเท่าถั่ว  คุณไกด์พลัง Encyclopedia
เธอก็กลัวเราไม่ซึมซับความรู้ว่า King องค์ไหนเป็นองค์ไหน
เธอก็คอยถามกลับเป็นระยะๆ ทำให้ความรู้เรื่องคิงรามเซสต่างๆ
ของเราแน่นปิ๊งปั๊งมาก (แต่ตอนนี้ลืมหมดแล้วนะ ฮ่าๆ..)

ไม่อยากจะคุยเลยว่าหลังจากผ่านไปได้เจ็ดวัน เราก็เริ่มเขียนภาษาอียิปต์
โบราณเป็นคำว่า Ra ที่แปลว่าพระอาทิตย์ได้ซะที ..ฮ่าๆ

  ที่เห็นนี่คือวิหารAbu Simbel ที่ทางการเขายกหนีน้ำท่วมทั้งวัดขึ้นมาบนเขา
ถอยสูงไปอีก 20 เมตร ตอนสร้างเขื่อนอัสวาน และปีละ2 ครั้งจะมีปรากฎการณ์
พิเศษที่แสงอาทิตย์จะส่องผ่านประตู เข้าไปที่รูปปั้นใครซักคนจำไม่ได้แล้ว
เป็นอย่างนี้ซ้ำๆซากๆมา 3200 ปีแล้ว ดังนั้นเวลาย้ายวิหารหนีน้ำ เขาก็ต้อง
เลือกทำเลที่พระอาทิตย์จะมาส่องให้ตรงจุดกัน (มันยากตรงนี้)

ปล.ยายคนที่ถือร่มนั่นเราเอง ไม่ใช่เจ้าอะไรที่ไหน

  วิหารต่างๆที่ระหว่างลุ่มแม่น้ำไนล์นี่มีเยอะมาก ก็เลยพอจะเข้าใจ
ความรู้สึกของฝรั่งที่มาทัวร์เมืองไทย ก็จะอิ่มกับทัวร์วัด เหมือนเรา
ที่อิ่มกับทัวร์วิหารของอียิปต์

แต่จริงๆแล้วเราก็ชอบนะ เพราะเวลาเรียนสถาปัตย์ก็ต้องเรียนทรงตึก
ทรงวิหารอะไรพวกนี้หมด มีผลทำให้คุณไกด์รักเรามาก เพราะเรา
เป็นคนเดียวที่ตอบคำถามเรื่องสิ่งก่อสร้างพวกนี้ ได้เกินหน้าเกินตา
พวกฝรั่ง(เสียดายไม่ยักมีชิงรางวัล ไม่งั้นเราต้องชนะเพื่อชาติไทยแน่ๆ)

  อียิปต์นี่แมวเหมียวพันธุ์สามัญเยอะนะ แต่กิริยานี่ตรงกันข้ามกับแมว
ทั่วไปของอังกฤษคือ แมวอังกฤษพอเห็นแดดจะวิ่งเข้าไปตากแดด
หรือแหมะตัวนอนข้างเรดิเอเต้อร์ ส่วนแมวอียิปต์ก็เหมือนคนไทยอย่างเราๆ
คือตรงที่เห็นแดดปุ๊บก็หลบวูบ แอบงีบได้งีบ..

ยายแมวตัวนี้ต่อให้หน้าตาปุๆปะๆ แต่มันก็น่ารักน๊า

  บนเรือนี่กิจกรรมเยอะมาก มีตั้งแต่ theme dinner ที่ต้องแต่งตัวชุด
ประจำชาติอียิปต์ลงมาทานข้าว เป็นเดือดเป็นร้อนให้ต้องไปซื้อชุด
ประจำชาติเขามาใส่อีก จนถึงหัดเรียนเต้น Belly dance แน่นอนว่า
เราร่วมกิจกรรมหมดทุกอย่าง และเอาดีอะไรไม่ได้ซักอย่าง แต่กิจกรรม
ที่โปรดมากที่สุดคือตอนเย็นๆ เราชอบร่วม Happy Hours มาก
เห็ดmushroom เอ๊ยๆๆ ไม่ใช่สิๆ ..ค๊อกเทลทุกแก้วลดครึ่งราคา
เหมาะกับการเลื้อยชมวิวท้ายเรือดูพระอาทิตย์ตกดินมาก

  เรือนี่ดูๆไปก็ทันสมัยดี จนกระทั่งเราย่องๆเข้ามาในห้องกัปตัน
ทีแรกนึกว่าจะมีปุ่ม มีคอมพิวเตอร์อะไรที่ดูแล้วพิสดารเหมือนในหนัง
แต่อะฮี๊ย.. มันก็เหมือนในหนังจริงๆด้วย แต่ว่าเป็นหนังโบราณนะ
ที่แบบมีสวิทซ์โยกไปโยกมา เรด๊งเรด้าก็ไม่เห็นมี คาดว่ากัปตันคง
ใช้ความรู้สึกและลางสังหรณ์ช่วยในการขับเรือ

  นี่คือ Valley of the Kings ที่มีหลุมศพใต้ดินมากกว่า 63 แห่ง
ใต้หุบเขา ซึ่งเราก็ฉลาดมากเลือกดูแต่หลุมศพสำคัญๆ อย่างของพระเจ้า
ตุตันคามูนก็อยู่ที่นี่แต่เสียดายว่าหลุมใต้ดินส่วนใหญ่ จะโดนขโมยมาของสำคัญๆไปเกือบหมดแล้ว

เวลาจะเข้าไปดูในหลุม ก็ต้องไต่บันไดชันๆเล็กๆแคบๆลงไปใต้ดิน
และถ้ายิ่งมืดมาก ลวดลายที่เขาเขียนประดับผนังหลุม ก็จะสดใสมาก
เหลือเชื่อที่เวลาผ่านไปหลายพันปีแล้วยังเก็บได้คุณภาพดีขนาดนี้

  ทางลงหลุมสุสาน มันจะลาดลงไปเรื่อยๆแบบนี้ จากเล็กๆจนใหญ่
เป็นห้องไปได้

(รูปนี้เราถ่ายไม่ชัดเพราะเขาห้ามใช้แฟลช)

สีของแม่น้ำไนล์จะเป็นสีลึกลับแบบนี้ เราลองเอามือจุ่มๆไปแล้ว
รู้สึกเย็นๆเยือกๆดี

ปลาเปลอหายไปไหนหมดวุ้ย

ในที่สุดฝันก็เป็นจริงจนได้ เมื่อเราได้ลงเรือใบ Felucca เราปลื้มมาก
ถึงขนาดอ้อนวอนขอคนเรือเป็นคนคุมหางเสือเรือ (เชื่อว่าถ้าชาตินี้เรา
เอาดีทางเป็นสถาปนิกไม่ได้ ก็น่าจะเอาดีทางเป็นคนขับเรือได้)

ตอนนี้ถ้าเป็นหนังก็เช่นกัน ต้องเปิดเพลง StarWars แบบว่าเราจะ
ขึ้นยานออกรบแล้วนะเฟ๊ย ต้องรอดๆๆ

ทุกอย่างในอียิปต์นี่สร้างด้วยสเกลที่ใหญ่มาก คือถ้าเป็นไปได้ก็ควร
ใหญ่ด้วยลึกลับด้วย คุณไกด์บอกว่าสถาปนิกสมัยก่อนพอสร้างปิรามิดเสร็จ
ก็จะโดนฆ่าตายอยู่ในนั้นด้วย เพื่อไม่ให้เอาความลับไปเผยแพร่ (สมัยนี้
ก็แค่ P45 ไล่ออก ถ้าเราคาบความลับเรื่องการก่อสร้างไปบอกคนอื่น.. )


ฮ่าๆ รู้สึกโชคดีจังที่เกิดเป็นคนสมัยนี้

ขนาดโบราณกุญแจเข้าวิหารยังใหญ่เลย คนเฝ้าเขาให้เราลองถือดู
เหออ..หนักมาก เป็นกุญแจเจ้าพ่ออย่างแท้จริง คงกะเอาไว้ป้องกันตัวด้วยแน่ๆ
เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานก็ใช้กุญแจเฉาะหน้าศัตรูได้

  ใครที่คิดจะไปเที่ยวอียิปต์ ก็อย่าลืมว่าอุณภูมิมันขึ้นสูงไปได้ถึง
40องศา แบบร้อนแห้งๆ ที่เป็นคนละอย่างกับร้อนชื้นของเมืองไทย

ดังนั้นชุดออกรบ เสื้อผ้าควรเป็นชุดขาวทั้งตัวจะได้ดูดความร้อนน้อยหน่อย
ร่มกระดาษมีกี่อันก็ขนไปให้หมด แว่นตา หมวก พัด เกมส์ นินเทนโด้DS
เอาไว้ยิงปีศาจ (อุ้ยๆ นอกเรื่องไปถึงบรูไน) เอาเป็้นว่าของที่จำเป็น
ต่อการป้องกันความร้อนหอบไปไม่เสียหายอะไร

เอารูปถ่ายติดวิญญานมาให้ดู

  แต่ไม่ต้องกลัวๆๆ เพราะจริงแล้วคนแน่น อบอุ่นกันมากขนาดนี้

    เราว่ากราฟิตี้นี่มันมีมาตั้งแต่สมัยอียิปต์แล้วนะ อย่างที่เห็นนี่
คือลายเซ็นของพระเจ้ารามเซสอันยิ่งใหญ่ ที่ปรากฏอยู่ที่เสา
เกือบทุกต้น นี่ยังไม่นับรูปวาดที่จารึกลงไปบนผนังทรายใน
สิ่งก่อสร้างอีกด้วย

ลายเซ็นต์ใหญ่มาก เมื่อเทียบขนาดกับชาวมักเกิ้ลฝรั่งที่ยืนอยู่

  ส่วนนี่คือประชาชนชาวมักเกิ้ลอียิปต์ ที่มีบ้านอยู่ริมแม่น้ำไนล์
แม่น้ำไนล์นี่เป็นหัวใจของประเทศเลยนะ เพราะจะเป็นถิ่นที่ปลูกอะไรได้
แต่พอห่างออกไปจากแม่น้ำไม่เท่าไหร่ก็เป็นทะเลทรายทันที

แต่หนุ่มชาวอียิปต์นี่หน้าตา house-house เยอะนะ เราลงเรือปุ๊บก็เปิด
ระบบสแกนหาคนหน้าตาดีปั๊บ แต่หาไม่เจอเลยทริปนี้ ผิดหวังๆๆ

เยี่ยมเราได้ที่อังกฤษ >>